P Psikoloji Sözlüğü
Pcp
1. n. 1-(1-phenylcyclohexyl)piperidine (phencyclidine): başlangıçta cerrahi bağlamlarda kullanılmak üzere bir amnestik analjezik olarak geliştirildiği ve daha sonra bir psychedelic veya dissociative reaksiyon ürettiği bulunduğu için bazen “psychedelic anestezik” olarak adlandırılan halüsinojenik bir ilaç. ajitasyon, deliryum, oryantasyon bozukluğu ve halüsinasyonlar gibi advers reaksiyonlar nedeniyle tıbbi kullanımı durdurulmuştur. yüksek dozlar stupor veya komaya neden olabilir. pcp’nin karmaşık bir etki mekanizması vardır. nmda reseptörüne antagonist olarak bağlanır; aynı zamanda bir dopamin reseptörü agonisti olarak hareket eder ve diğer etkilerinin yanı sıra dopamin, norepinefrin ve serotoninin geri alımını engeller. pcp ile zehirlenme, şizofreninin hem pozitif hem de negatif semptomlarına benzeyen semptomlar üretebildiğinden, bazıları bu bozukluğun yararlı bir ilaç modeli olduğunu düşünmektedir. pcp 1970’lerde yasadışı bir uyuşturucu olarak yaygınlaşmıştır. tüttürülebilir (genellikle marihuana veya tütünle birlikte), insüfle edilebilir (nazal olarak solunur) veya ağızdan veya damardan alınabilir (bkz. melek tozu). sinir dokusuna zarar verme potansiyeli hakkındaki spekülasyonlara rağmen, pcp popüler bir yasadışı uyuşturucu olmaya devam etmektedir. halen veterinerlikte, özellikle cerrahi prosedürler sırasında hareketsizleştirici anestezik olarak kullanılmaktadır. ayrıca bkz. halüsinojen. 2. birinci basamak sağlık hizmeti sağlayıcısının kısaltması.