İçeriğe atla

P Psikoloji Sözlüğü

Plasebo

(çoğ. plasebolar) 1. yeni ilaçların test edilmesinde genellikle kontrol olarak uygulanan şeker hapı gibi farmakolojik olarak etkisiz bir madde. çift kör denemelerde kullanılan plasebolar kukla veya aktif plasebo olabilir. eskiden plasebolar zaman zaman teşhis veya psikoterapi aracı olarak, örneğin ağrıyı dindirmek veya telkin yoluyla uykuyu başlatmak için kullanılırdı, ancak hastaları bu şekilde aldatmanın etik sonuçları bu uygulamayı sorunlu hale getirmektedir. 2. “etkisiz” olduğuna inanılan, dolayısıyla ilgili müdahale veya tedavinin karşılaştırılacağı bir kontrol koşulu olarak değerli kılan herhangi bir tıbbi veya psikolojik müdahale veya tedavi. bkz. plasebo etkisi.

İlgili kavramlar