Sahtekar Fenomeni

Son derece başarılı ve başarılı bireylerin paradoksal olarak sahtekar olduklarına inandıkları ve eninde sonunda başarısız olup beceriksiz olduklarının ortaya çıkacağı durum. bu fenomen ilk olarak, mükemmel notlara ve test sonuçlarına rağmen, başarılarının çoğunun ya da tamamının bir şekilde şans ya da hata sonucu olduğunu düşünen bir grup kız üniversite öğrencisi ile ilgili olarak tanımlanmıştır. takip eden çalışmalar, kadınların yanı sıra erkeklerin de sahtekarlık duygularına yatkın olduğunu ve erken dönem aile çatışmalarının ve ebeveyn desteği eksikliğinin etiyolojik bir rol oynayabileceğini göstermiştir. yaygın anksiyete, depresyon, azalmış öz saygı ve özgüven gibi klinik semptomlar da sıklıkla bu olguyla ilişkilendirilmektedir. bu fenomeni ölçmek için çeşitli araçlar mevcuttur: abd’li klinik psikolog joan c. harvey tarafından 1981 yılında geliştirilen harvey sahtekârlık fenomeni ölçeği (hıps), katılımcıların 0 (hiç doğru değil) ile 6 (çok doğru) arasında 7’li likert ölçeği kullanarak yanıt verdikleri 14 kendini tanımlayıcı ifade içerir; abd’li klinik psikolog pauline rose clance tarafından 1985 yılında geliştirilen clance sahtekârlık fenomeni ölçeği (cıps) klinik psikolog pauline rose clance tarafından 1985 yılında geliştirilen clance sahtekârlık fenomeni ölçeği (cıps), katılımcıların 1 (hiç doğru değil) ile 5 (çok doğru) arasında değişen 5’li likert ölçeği kullanarak yanıt verdikleri 20 kendini tanımlayıcı ifadeden oluşur; ve 1991 yılında abd’li psikologlar john kolligian ve robert j. sternberg (1949- ) tarafından geliştirilen algılanan sahtekârlık ölçeği (pfs), 51 madde içerir ve yine 7’li likert ölçeği yanıt formatı kullanır. impostor sendromu olarak da adlandırılır. [1978 yılında abd’li klinik psikologlar pauline rose clance ve suzanne a. ımes tarafından tanıtılmıştır.]