S Psikoloji Sözlüğü
Sekel
İng. sequela (çoğ. sequelae)
Bir hastalığın, yaralanmanın ya da travmatik bir olayın ardından geride kalan ve süreğenleşebilen bedensel, bilişsel veya ruhsal sonuç. Psikoloji ve nöropsikolojide, kafa travmasından sonra süren dikkat ve bellek güçlükleri, beyin iltihabının ardından görülen davranış değişiklikleri ya da sarsıcı bir yaşantıdan sonra gelişen kaygı belirtileri sekel olarak nitelenir. Terim hastalığın kendisini değil, onun bıraktığı kalıcı izi anlatır.