Sistem 1

Muhakeme ve karar vermenin ikili süreç teorisinde, hızlı, örtük ve otomatik bilişsel işlemleri içeren bir düşünce tarzıdır. sistem 1, sistem 2’nin yavaş, açık ve kontrollü süreçleriyle tezat oluşturmaktadır. başka bir deyişle, sistem 1 sezgisel ve duygusaldır (yani, “doğru hissettiren”), sistem 2 ise mantıksal olarak analitik ve kasıtlıdır (yani, “mantıklı olan”). ayrıca, sistem 1 çağrışımsal belleğe dayanır ve bu nedenle yüksek bir kapasiteye sahiptir ve az çaba gerektirir; sistem 2 çalışma belleğine dayanır ve bu nedenle sınırlı bir kapasiteye sahiptir ve daha fazla çaba gerektirir. muhakeme hataları her iki sistemdeki eşzamanlı arızalardan kaynaklanır: sistem 1’in otomatik işlemleri hatalı bir sezgi üretir ve sistem 2’nin kontrollü işlemleri bunu tespit edip düzeltmekte başarısız olur. örneğin, araba ile mi yoksa uçakla mı seyahat etmenin daha tehlikeli olduğuna karar verirken, bir kişi havayolu felaketlerinin korkunç görüntülerini hızla hatırlayabilir ve hatalı bir şekilde uçmanın daha tehlikeli olduğu sonucuna varabilir. bu durum daha sonra otomobil ve havayolu kazalarının toplam sayısı hakkında analitik düşünememe ile birleşebilir. yıllar boyunca bu ayrım için dürtüsel ve yansıtıcı, sezgisel ve akılcı, deneyimsel ve rasyonel, sezgisel ve sistematik ve tip 1 ve tip 2 gibi çeşitli başka etiketler de önerilmiştir.