İçeriğe atla

T Psikoloji Sözlüğü

Tamamlayıcı Tanımlama

Psikanalizde, analistin hastanın hayatındaki önemli bir nesne (kişi) ile özdeşleştiği ve nesnenin hastayla ilişkili olarak sahip olacağı duygulanımları deneyimlediği bir karşı aktarım biçimi. örneğin, hasta ebeveyn ihmali duygularını analiste yansıtabilir ve analistin kendisini görmezden geldiğini ima edebilir. bu da analistte suçluluk duygusu uyandırır ve analist kendini reddeden, ihmalkar ebeveyn gibi hisseder. tamamlayıcı karşı aktarım olarak da adlandırılır. uyumlu özdeşleşmeyi karşılaştırın. [polonya doğumlu arjantinli psikanalist heinrich racker (1910-1961) tarafından tanıtılmıştır]

İlgili kavramlar