T Psikoloji Sözlüğü
Tazminat
1. başka bir alandaki gerçek veya hayali eksikliği telafi etmek için bir alandaki güç veya kabiliyetin ikame edilmesi veya geliştirilmesi. ikame davranış, eksikliği telafi etme düzeyi açısından gerçekte gerekli olanı aştığında bu durum aşırı telafi olarak adlandırılabilir. telafi bilinçli ya da bilinçsiz bir süreç olabilir. sigmund freud, klasik psikanalitik teorisinde telafiyi, bireyi bu tür eksikliklerin bilinçli olarak fark edilmesine karşı koruyan bir savunma mekanizması olarak tanımlamıştır. telafi fikri, alfred adler’in tüm insan çabalarını aşağılık duygularına bir yanıt olarak gören kişilik teorisinin merkezinde yer alır (ayrıca bkz. aşağılık kompleksi). bununla birlikte, birçok psikolog telafinin bir zayıflık veya eksikliğin etkilerini hafifletmedeki olumlu yönlerini vurgulamaktadır (bkz. telafi mekanizması). örneğin, yaşlanma süreciyle ilişkili bilişsel ve fiziksel gerilemenin olumsuz etkilerini azalttığı için başarılı yaşlanmanın önemli bir bileşeni olarak kabul edilebilir. bkz. telafi ile seçici optimizasyon. 2. sinirbilimde, yaralanma veya hastalık nedeniyle diğer bölgelerdeki nöral aktivite kaybının yerini almak üzere beyin bölgelerinin işe alınması. ayrıca bkz. beyin rezervi. 3. piaget teorisinde, herhangi bir işlem için ilkinin etkilerini telafi eden başka bir işlemin var olduğunu fark eden zihinsel bir süreç – bir tür tersine çevrilebilirlik; yani, bir boyuttaki bir değişiklik başka bir boyuttaki değişiklikleri telafi edebilir. karşılıklılık olarak da adlandırılır. -telafi etmek vb. -telafi edici