İçeriğe atla

T Psikoloji Sözlüğü

Tez

(çoğ. theses) 1. mantıkta, kanıtlama veya çürütme amacıyla mantıksal analize tabi tutulan önerme. 2. daha genel olarak, tartışmada öne sürülen herhangi bir fikir veya önerme. 3. felsefede, diyalektik bir sürecin ilk aşaması: bir antitez tarafından karşı çıkılan ve böylece sentez olarak adlandırılan yeni bir önerme üreten bir önerme. sentez, devam eden sürecin bir sonraki aşaması için tez görevi görür. terimin bu kullanımı özellikle alman filozof georg wilhelm friedrich hegel’in (1770-1831) çalışmalarıyla ilişkilidir. ayrıca bkz. diyalektik materyalizm. 4. özgün araştırmaya dayalı tez, özellikle ileri akademik derece için gerekli olan tez.

İlgili kavramlar