İçeriğe atla

T Psikoloji Sözlüğü

Tutarlılık Teorisi

İnsanların esas olarak bilişleri arasında uyum veya tutarlılığı sürdürme arzusuyla motive olduklarını savunan bir sosyal psikoloji teorisi sınıfı. ilk olarak fritz heider, leon festinger ve diğerleri tarafından ortaya atılan tutarlılık teorisi, ilk olarak 1970 yılında abraham k. korman (1933- ) tarafından özellikle iş davranışına uygulanmıştır. korman’ın teorisi iki noktalı bir önermeye dayanmaktadır: denge kavramı ve öz-imaj standardı. teori, çalışanların bilişsel denge duygularını en üst düzeye çıkaran davranışlarda bulunacaklarını ve bunları tatmin edici bulacaklarını ve öz imajlarıyla tutarlı bir şekilde performans göstermeye motive olacaklarını belirtmektedir. öz tutarlılık teorisi olarak da adlandırılır. bkz. tutarlılık güdüsü; kendini doğrulama güdüsü.

İlgili kavramlar