İçeriğe atla

U Psikoloji Sözlüğü

Uyku Bozukluğu

Tipik uyku düzeninin (uykunun miktarı, kalitesi ve zamanlaması dahil) sürekli olarak bozulması veya uyku sırasında anormal olayların veya davranışların kronik olarak ortaya çıkması. dsm-ıv-tr’de uyku bozuklukları, endojen veya koşullandırıcı faktörler (birincil uyku bozuklukları), başka bir ruhsal bozukluk, tıbbi bir durum veya madde kullanımı olabilen görünür nedene göre genel olarak sınıflandırılır. birincil uyku bozuklukları, dissomniler ve parasomniler olarak alt bölümlere ayrılır. uyku bozukluklarını uyku-uyanıklık bozuklukları başlığı altında toplayan dsm-5, komorbid bozukluklar hakkında nedensel varsayımlarda bulunmaktan kaçınmak için başka bir ruhsal bozukluğa ve genel bir tıbbi duruma bağlı uyku bozukluklarını ayrı varlıklar olarak elemektedir. uyku bozuklukları merkezleri birliği tarafından 1979 yılında ortaya konan bir sınıflandırma sistemi, uyku bozukluklarını bireylerin mevcut semptomlarına göre gruplandırmaktadır: uykuyu başlatma ve sürdürme bozuklukları; aşırı uyuklama bozuklukları; uyku-uyanıklık döngüsü programı bozuklukları; ve uyku, uyku evreleri veya kısmi uyarılmalarla ilişkili işlev bozuklukları.

İlgili kavramlar