V Psikoloji Sözlüğü
Varoluşsal Fenomenoloji
Alman düşünür edmund husserl’in (1859-1938) fenomenolojisinden doğan ve en açık şekilde alman filozof martin heidegger (1889-1976) ve fransız filozof maurice merleau-ponty’nin (1908-1961) çalışmalarında görülebilen felsefi bir gelişmedir. fenomenoloji başlangıçta fenomenlerin en temel düzeyde, yani saf bilince kendini gösteren düzeyde dolaysız ve doğrudan kavranmasını sağlamaya çalışmıştır. heidegger’in katkısı, fenomenolojik yöntemi salt bilinç nesnelerinden ziyade varoluşsal olana ya da yaşanmış deneyime yöneltmek olmuştur. böylece varoluşsal fenomenoloji, yaşanmış deneyimin kendisinin dikkatli ve sistematik analizi yoluyla yaşanmış deneyimin anlamına ulaşmaya çalışır. temel projesi ve konusu itibariyle heidegger’in 1910’lar ve 1920’lerdeki çalışmaları, savaş sonrası dönemin fransız varoluşçuluğunu öngörmüştür. bkz. dünya-içinde-olmak; dasein.