Y Psikoloji Sözlüğü
Yalan
Kandırmak amacıyla yapılan, doğru olmadığı bilinen yanlış bir ifade veya yanlış bir sunum. yalanlara karşı ahlaki ve yasal yasaklara rağmen, yalanlar, yalancının başkalarının ne düşündüğünü onlara yalan söylemeye motive olacak kadar anladığına dair bilişsel bir işarettir. çocuklarda bu tür bir anlayışın kazanılması, genellikle 3 yaş civarında ulaşılan bilişsel bir kilometre taşını temsil eder (bkz. zihin teorisi). bu yaşta, çocuğun ilk yalanları gelişigüzel olma eğilimindedir; çocuk henüz bu yalanlarla ilgili ahlaki kaygıların farkında değildir. çocuklar 4 yaşına geldiklerinde zararlı yalanlar ile beyaz yalanlar arasındaki farkı güvenilir bir şekilde ayırt edebilir ve gelişigüzel yalan söylemeyi bırakırlar. büyüdükçe, yalanları daha sofistike (yani makul) hale gelir; bu, nasıl yalan söylediklerini ve ne zaman yalan söylemenin uygun olduğunu hissettiklerini belirlemede önemli bir rol oynayan kendi kültürlerinden etkilenen bir sosyal beceridir. ayrıca bakınız uydurma; patolojik yalan söyleme. konfabülasyon ile karşılaştırın; uydurma. -yalan n. -lie, lying vb.