Y Psikoloji Sözlüğü
Yapı
1. entegre bir bütün oluşturacak şekilde düzenlenmiş unsurların veya bileşenlerin nispeten istikrarlı bir düzenlemesi. yapı genellikle bir şeyin ne yaptığından ziyade nasıl düzenlendiğini veya örüldüğünü vurgulamak için işlevle karşılaştırılır. ayrıca bkz. yapı ve işlevin çift yönlülüğü. 2. organize bileşenlerden oluşan karmaşık bir varlık. 3. jean piaget’ye göre, çocukların dünyalarını yorumladıkları kalıcı bilgi tabanını birlikte oluşturan varlıklardan herhangi biri. bir yapı, bir şemaya eşdeğerdir. -yapısal