Zihin

1. genel olarak, motivasyonel, duygusal, davranışsal, algısal ve bilişsel sistemleri kapsayan bir organizmanın tüm entelektüel ve psikolojik fenomenleri; yani, bir organizmanın zihinsel ve psişik süreçlerinin ve bunların bağlı olduğu yapısal ve işlevsel bilişsel bileşenlerin organize bütünlüğü. ancak bu terim daha dar anlamda algılama, dikkat etme, düşünme, problem çözme, dil, öğrenme ve hafıza gibi sadece bilişsel faaliyet ve işlevleri ifade etmek için de kullanılmaktadır. beyin ve onun mekanizmaları ya da faaliyetleri de dahil olmak üzere zihin ve beden arasındaki ilişkinin doğası pek çok tartışmaya konu olmuş ve olmaya devam etmektedir. bkz. zihin-beden sorunu; zihin felsefesi. 2. bu tür zihinsel ve psişik süreçlerin maddi içeriği. 3. özellikle bir bireye özgü olarak bilinç veya farkındalık. 4. yeterli biyolojik gelişmişliğe ulaşmış bir beyinden otomatik olarak türetilen bir dizi ortaya çıkan özellik. bu anlamda zihin, genel olarak organizmalardan ziyade insanların ve insan bilincinin alanı olarak kabul edilir. 5. beyinden ayrı, maddi olmayan bir varlık olarak kabul edilen insan bilinci. bkz. kartezyen düalizm; makinedeki hayalet. 6. beynin kendisi ve faaliyetleri. bu görüşe göre, zihin esasen hem anatomik organ hem de onun yaptığı şeydir. 7. niyet veya irade. 8. görüş ya da bakış açısı. 9. suçlu zihni ya da askeri zihin gibi bir grubun karakteristik düşünme biçimi.