Ayrılma Teorisi

Yaşlılığın bireyin toplumdan ve toplumun bireyden kademeli olarak geri çekilmesini içerdiğini öne süren bir teori. bu teoriye göre, yaşlılıkta en mutlu olanlar dikkatlerini kendi içlerine çevirmiş ve dış dünyayla ilgilenmekten uzaklaşmışlardır. ancak ampirik araştırmalar, bu karşılıklı geri çekilmenin yaşlılığın kaçınılmaz bir bileşeni olmadığını göstermiştir. etkinlik teorisi ile karşılaştırınız; süreklilik teorisi. [20. yüzyılda abd’li psikologlar elaine cumming ve william e. henry tarafından geliştirilmiştir]