B Psikoloji Sözlüğü
Beyincik
(çoğ. serebella) arka beynin, serebellar pedinküller ile bağlı olduğu beyin sapının geri kalanına göre dorsalde kalan kısmı. beyincik, düzgün, doğru zamanlanmış balistik hareketler üretmek için kas kasılmalarını modüle eder; gerçek vücut hareketlerinden önce vücut pozisyonlarını tahmin ederek dengenin korunmasına yardımcı olur ve bazı motor koşullandırma türleri için gereklidir. [latince, kelimenin tam anlamıyla: “küçük beyin,” cerebrum’un küçültülmüş hali]