Bilişsel Dilbilgisi

Dilbilim ve psikodilbilimde, kurucu birimlerin özerk dilbilimsel ilkelerden ziyade çağrışımsal bellek, kategorizasyon vb. gibi genel bilişsel ilkelerden türetildiği bir dilbilgisi teorisi. dilin bilişin ayrılmaz bir parçası olduğuna dair bu varsayım, dilin göreve özgülüğü teorisine ters düşmektedir. [1987 yılında abd’li dilbilimci ronald w. langacker (1942- ) tarafından ortaya atılmıştır.]