Sonlu Durum Dilbilgisi

Noam chomsky tarafından syntactic structures (1957) adlı eserinde tartışılan basit bir üretici gramer modelidir. bu modelde, dilbilgisinin katı doğrusal sırayla (yani soldan sağa doğru çalışarak) her seferinde bir birim cümle ürettiği varsayılır; ilk birim seçildikten sonra, sonraki birimlerin seçimi her aşamada önceki seçimlerin toplamı tarafından sınırlandırılacaktır. chomsky bu modeli, cümle üretiminin bir açıklaması olarak bariz yetersizliği ile birlikte, cümle yapısı dilbilgisi ve özellikle dönüşümsel üretici dilbilgisi tarafından sağlanan daha karmaşık açıklamalara olan ihtiyacı göstermek için sunmuştur. sonlu durum dilbilgisine olan psikolojik ilgi büyük ölçüde davranışçılık ve işlemselciliğin belirli ilkelerine olan benzerliğinden kaynaklanmaktadır.