Birincil Başa Çıkma

Bir kişinin çevresel olaylar ve diğer insanların davranışları da dahil olmak üzere dış koşulları kendi istekleri doğrultusunda değiştirmek için aktif olarak çaba gösterdiği bir stres yönetimi stratejisidir. birincil başa çıkma, destek arama, kişinin duygularını ifade etmesi veya duygularını düzenlemesi gibi çeşitli farklı eylemleri kapsar. çevresel koşullar üzerinde önemli bir kontrol duygusu sağlayan dinamik, yaklaşım odaklı bir başa çıkma stratejisidir. birincil kontrol başa çıkma olarak da adlandırılır. ikincil başa çıkma ile karşılaştırın. [1982 yılında abd’li klinik ve gelişim psikologları fred m. rothbaum (1949-2011) ve john r. weisz (1945- ) ile abd’li gelişim psikoloğu samuel s. snyder tarafından tanımlanmıştır.]