F Psikoloji Sözlüğü
Fenomen
(çoğ. phenomena) 1. gözlemlenebilir bir olay veya fiziksel oluşum. 2. felsefede, duyularla algılanan bir şey. yunan felsefesinde, özellikle de platon’un felsefesinde fenomenler, yalnızca akıl yoluyla bilinen aşkın gerçekliklerin aksine, deneyim dünyasını oluşturan duyulur şeylerdir. ımmanuel kant fenomen terimini, duyulara göründükleri ve insan anlayışının kategorileri tarafından yorumlandıkları şekliyle şeylere atıfta bulunmak için kullanmıştır. kant’a göre, fenomenlere ilişkin bilgi insanoğlunun ulaşabileceği türden bir bilgidir; buna karşılık, numenlere ya da kendinde şeylere ilişkin bilgi insan deneyiminin ya da aklının ötesinde kalır. 3. açıklamaya meydan okuyan bir olay ya da varlık. -fenomenal