İkili Özellik

Dilbilimde, bir dilin fonemik sisteminin, sesli-sessiz (ingilizcede) veya aspirasyonlu-aspirasyonsuz (hintçede) gibi birbirini dışlayan iki özelliği. bu tür özellikler, bir fonemi diğerinden ayırt etmek için bir açma-kapama düğmesi gibi çalışarak kritik bir zıtlık işlevine sahiptir; örneğin ingilizcede, aksi takdirde çok benzer olan [b] ve [p] sesleri, farklı fonemler olarak tanınır çünkü ilki sesli ve ikincisi sessizdir. bu tür ikili karşıtlık, dilin yapısalcı yorumunda ve genel olarak daha geniş yapısalcı harekette anahtar bir kavramdır (bkz. yapısalcılık). ayrıca bkz. minimal çift. [ilk olarak rus dilbilimci roman jakobson (1896-1982) tarafından tanımlanmıştır]