Minimal Çift

Dilbilimde, sadece bir fonolojik özellik bakımından farklılık gösteren ve böylece bu özelliğin oynadığı kritik kontrast rolünü gösteren iki biçim. örneğin ingilizcede, [pin] ve [bin] konuşma biçimleri, /p/ ve /b/’yi farklı fonemler olarak tanımlamaya hizmet eden minimal bir çifttir. bkz. ikili özellik; emik-etik ayrımı.