İlkelleşme

Psikanalitik teoride, nesnel düşünme, gerçeklik testi ve amaçlı davranış gibi yüksek ego işlevlerinin gerilemesi ve büyülü düşünme (örneğin, dilekleri gerçekleştiren fanteziler ve halüsinasyonlar), çaresizlik ve duygusal bağımlılık ile karakterize edilen ilkel gelişim aşamalarına geri dönülmesi. ilkelleşme öncelikle acil durumla başa çıkmanın ezici görevi nedeniyle daha yüksek işlevlerin engellendiği travmatik nevrozlarda ve egonun parçalandığı ve psişik enerjinin dış gerçeklikten çekilerek narsisistik bir fantezi yaşamına yoğunlaştığı ileri şizofrenide ortaya çıkar. [ilk kez 1950 yılında avusturyalı psikanalist ernst kris (1900-1957) tarafından kullanılmıştır]