İ Psikoloji Sözlüğü
İlkeli Müzakere
Bireyler veya gruplar arasındaki çatışmayı çözmek için, devam eden ilişkilerin değerini kabul ederken karşılıklı yarar sağlayan bir çözüm için çaba gösteren bir prosedürdür. prosedürün dört ana bileşeni vardır: (a) kişiler arası sorunları taraflar arasındaki daha önemli konulardan ayırmak ve her bir konuyu ayrı ayrı ele almak, (b) tarafların başlangıçta ne istediklerinden ziyade gerçek çıkarlarına odaklanmak, (c) tüm taraflara fayda sağlayacak olası çözümler geliştirmek ve (d) tarafların kararları için objektif kriterlerde ısrar etmek. [ilk olarak 1981 yılında abd’li müzakere uzmanları roger fisher (1922- 2012) ve william l. ury tarafından tanımlanmıştır]