Kişisel Yatırım Teorisi

Bir bireyin fayda beklentisiyle bir faaliyete kişisel zaman ve çaba kaynaklarını yatırma derecesinin kişisel teşviklerin (ustalık yönelimi, rekabet yönelimi, bağlılık, statü); kendisi hakkındaki inançların (yeterlilik duygusu, kendine güven, hedefe yöneliklik, kimlik); ve algılanan seçeneklerin (belirli bir durumda mevcut olarak görülen davranışsal seçenekler) bir fonksiyonu olduğunu belirten bir motivasyon teorisi. [1986 yılında abd’li psikologlar martin l. maehr (1932- ) ve larry a. braskamp tarafından önerilmiştir.]