Klasik Test Teorisi

Temel bir niteliği (örneğin zeka) temsil ettiği düşünülen gözlenen bir puanın (örneğin bir test sonucu), temel niteliğin gerçek değeri ve gözlenen puanın elde edilme sürecine özgü hata olmak üzere iki niceliğe bölünebileceği teorisi. ctt matematiksel olarak xp= tp + ep şeklinde ifade edilebilir; burada xp p katılımcısı için gözlemlenen puan, tp katılımcının ölçülen yapı veya özellik için gerçek puanı ve ep de p katılımcısının gerçek puanının ifadesini sulandıran rastgele hatadır. teori, test güvenilirliği modellerinin temelini oluşturur ve bireylerin zaman içinde devam eden sabit karakteristiklere veya özelliklere sahip olduğunu varsayar. ayrıca bkz. genellenebilirlik teorisi. madde tepki kuramını karşılaştırın.