M Psikoloji Sözlüğü
Manik Dönem
Genellikle aşağıdaki belirtilerden birkaçıyla birlikte yüksek, geniş veya sinirli ruh haliyle karakterize edilen bir dönem: aktivitede veya psikomotor ajitasyonda artış; konuşkanlık veya baskılı konuşma; fikirlerin uçuşması veya düşüncelerin yarışması; şişirilmiş öz saygı veya büyüklenme; uyku ihtiyacında azalma; aşırı dikkat dağınıklığı; ve talihsiz sonuçlar doğurması muhtemel faaliyetlerin yoğun takibi (örneğin, satın alma çılgınlığı, cinsel patavatsızlıklar). dsm-ıv-tr ve dsm-5’te manik ve hipomanik dönemler arasındaki ayırt edici kriter, manik dönemlerin en az bir hafta, hipomanik dönemlerin ise en az 4 gün sürmesidir. bir veya daha fazla manik dönem bipolar bozukluğun karakteristik özelliğidir. ayrıca bkz. karma dönem.