Mill’in Kanunları

John stuart mill tarafından önerilen sağlam deneysel bilimin beş ilkesinden oluşan bir settir. bu ilkeler, gözlemlerin olaylar arasında gerekli ve yeterli nedensel ilişkiler kurabileceği mantıksal koşulların ana hatlarını çizer. ilkelerin her biri gözlemcinin potansiyel nedenleri elimine etmesini sağladığından, genel yaklaşım genellikle eleyici tümevarım olarak adlandırılır. mill’in bu alandaki çalışmaları hem francis bacon tarafından tanımlanan dışlama yöntemi hem de david hume’un nedensellik mantığı üzerine yaptığı çalışmalarla ilişkilidir. ayrıca avusturya doğumlu ingiliz filozof karl popper’ın (1902-1994) yanlışlamacılığının da öncüsüdür. mill’in beş kanonu (a) anlaşma yöntemi, (b) fark yöntemi, (c) anlaşma ve fark yöntemi, (d) kalıntılar yöntemi ve (e) eşzamanlı varyasyon yöntemidir.