Nöroeğitim

Bireyler öğrenirken beyinde meydana gelen faaliyetlerin incelenmesi ve bu bilginin sınıf içi öğretim uygulamalarını iyileştirmek ve müfredat tasarımını optimize etmek için uygulanması. gelişmekte olan bu alan, beynin öğrenmeyi, çalışma belleğini, zekayı ve yaratıcı düşünmeyi nasıl sağladığını anlamak için nöronal işleyiş üzerine yapılan araştırmaları eğitimsel iyileştirme ile bütünleştiren daha geniş sinirbilim, psikoloji ve eğitim alanlarının kesişimini temsil etmektedir. örneğin, küçük çocukların uzamsal yapılara dair kavrayışları ile uzamsal ve sayı duyusunun gelişimi arasındaki ilişkiye dair nöroeğitimsel bir araştırma, çocukların uzamsal ve sayı becerilerini edinmelerini teşvik edecek bir dizi sınıf etkinliğiyle sonuçlanabilir. ancak bu tür araştırmaların eleştirilecek yönleri de yok değildir. birçok araştırmacı, nörobilim-eğitim köprüsünün kurulmasının önündeki en büyük engel olarak mikroskobik nöral süreçleri makroskobik sınıf davranışlarından ayıran uçuruma işaret etmektedir. bu eleştiriler arasında öne çıkan abd’li filozof ve bilişsel bilimci john t. bruer, beyin-davranış ilişkilerinin incelenmesinin, öğrenme stratejileri ve öğretim yöntemlerinin geliştirilmesinden herhangi bir yararlı fayda sağlayamayacak kadar uzak olduğunu savunuyor. beyin temelli öğrenme; eğitimsel nörobilim; zihin-beyin-eğitimi (mbe); nörodidaktik; nöropedagoji olarak da adlandırılır.