Öncül

1. başka bir olay veya uyarıcıdan önce gelen ve genellikle belirli bir davranış veya tepkiyi ortaya çıkaran, işaret eden veya buna zemin hazırlayan bir olay veya uyarıcı. ayrıca olumsallığa da bakınız. 2. dilbilimde, bir zamirin (özellikle who, that veya which gibi bir ilgi zamirinin) geri gönderme yaptığı isim veya isim cümlesi. örneğin, the train that ı caught yesterday (dün yakaladığım tren) ifadesinde that’in öncülü train’dir. bkz. anafora. 3. bkz. sonuç.