S Psikoloji Sözlüğü
Stres
1. iç veya dış stres faktörlerine verilen fizyolojik veya psikolojik tepki. stres, vücudun neredeyse her sistemini etkileyen, insanların nasıl hissettiğini ve davrandığını etkileyen değişiklikleri içerir. örneğin, çarpıntı, terleme, ağız kuruluğu, nefes darlığı, kıpırdanma, konuşmanın hızlanması, olumsuz duyguların artması (zaten yaşanıyorsa) ve daha uzun süreli stres yorgunluğu ile kendini gösterebilir. şiddetli stres, genel adaptasyon sendromu ile kendini gösterir. bu zihin-beden değişikliklerine neden olarak stres, psikolojik ve fizyolojik bozukluklara ve hastalıklara doğrudan katkıda bulunur ve zihinsel ve fiziksel sağlığı etkileyerek yaşam kalitesini düşürür. ayrıca bkz. kronik stres. [ilk olarak 1940 yılında macar asıllı kanadalı endokrinolog hans selye (1907-1982) tarafından psikoloji bağlamında tanımlanmıştır] 2. dilbilimde, genellikle komşu birimlerden daha yüksek sesle ve kasıtlı olarak telaffuz edilerek ve süresi biraz uzatılarak konuşmada bir kelime veya heceye yapılan vurgu. ayrıca bkz. vurgu.