Tahrik-İndüksiyon Teorisi

Pekiştirmenin, belirli bir pekiştiricinin neden olduğu dürtü derecesinin bir fonksiyonu olduğu teorisi. bu teoriye göre, davranışın pekiştirilmesini sağlayan şey, pekiştiricinin üretebileceği dürtü durumunun azalması değil, bir pekiştiricinin (örneğin, yeme, içme, çiftleşme) tüketilmesiyle ortaya çıkan uyarılma veya heyecandır. dürtü-indüksiyon teorisi, dürtü-azaltma teorisine alternatif olarak önerilmiştir. tüketim tepkisi pekiştirme teorisi olarak da adlandırılır. [abd’li öğrenme teorisyeni frederick sheffield (1914-1994) tarafından ortaya atılmıştır]