Üçlü Zeka Teorisi

Analitik, yaratıcı ve pratik olmak üzere üç temel yeteneğin büyük ölçüde (tamamen olmasa da) farklı olarak görüldüğü bir zeka teorisi. teoriye göre zeka, çevreye uyum sağlamak, çevreyi şekillendirmek ve seçmek için deneyime (özellikle de yeni deneyimlere) uygulanan bir dizi bilgi işleme bileşeninden oluşur. teori triarşiktir çünkü üç alt teori içerir: biri zekanın bileşenlerini belirtir (bkz. bileşensel alt teori), diğeri bileşenlerin uygulandığı deneyim türlerini belirtir (bkz. deneyimsel alt teori) ve üçüncüsü bileşenlerin çeşitli çevresel bağlamlarda nasıl kullanılması gerektiğini belirtir (bkz. bağlamsal alt teori). [1985 yılında robert j. sternberg (1949- ), abd’li psikolog tarafından önerilmiştir.]