Yeniden Düzenleme İlkesi

Gestalt psikolojisinden türeyen, yeni öğrenme veya algının eski bilişsel yapıları bozarak yeniden düzenlenmiş bir yapı gerektirdiği ilkesi. bu, yeni öğrenmenin esasen mevcut yapılara eklendiği şeklindeki çağrışımcı ilkeye karşıttır (bkz. çağrışımcılık).