Ö Psikoloji Sözlüğü
Öğrenme Güçlüğü
Ög
Özellikle yazılı veya ifade edici dil ile ilişkili olanlar olmak üzere belirli skolastik veya akademik becerilerin edinilmesinde önemli eksikliklerle kendini gösteren nörolojik temelli çeşitli durumlardan herhangi biri. öğrenme güçlüğü algısal engeller, beyin hasarı ve minimal beyin fonksiyon bozukluğundan kaynaklanan öğrenme problemlerini içerir ancak görme bozukluğu veya işitme kaybı; zihinsel engel; duygusal rahatsızlık; veya çevresel, kültürel veya ekonomik faktörlerden kaynaklananları hariç tutar. teşhis amacıyla, öğrenme güçlüğü, bir kişinin başarı testindeki gerçek performansının, belirlenmiş zekası, yaşı ve sınıfı için beklenenin önemli ölçüde (tipik olarak 2 standart sapma) altında olması durumunda var olan durumdur.